و متنفرم از تمام غروب هاي مهرهس غربترنگ غمو آخرين وعده ي صدايتغروبي مهر ماهي . . .

فصلی که مهر آغاز می شود فصل رنگها فصل و عاشقی پایان امتدادمان بود و سر آغاز فصلی سرد و من به خواب رفته ام خوابی زمستانی به درازای عمر . . .

و تاريخ دوباره تكرار مي شوددر هر سالي كه ميگذرددرهر روز و شبدرهر تولدو اين ماييم كه جا مانده ايماز خويشتن خويشبه تقدس هشتمين روزبدور از هيچ هياهوييو من دو باره متولد شدمLet's block ads! (Why?)

سالها بعد تازه یادمون میادچه بهایی به خاطر دوست داشتنمون پرداختیم بهایی به اندازه جوونی بهایی به اندازه چند تار موی سیاه و از همه بدتر بهایی به اندازه تمام روز هایی که ندیدیمیش. . .

هیران مانده ام میان دو آتشیکی به زیر خاکستر یکی تازه شعله ور نمی دانم کدامش حقیقی است نمی دانم کدام می خواهم سر در گم مانده ام اینجا میان دیروز و فردا نمی دانم کدام را بخواهم من آنکه خاطرها دارد بسیار یا اینکه تازه شد بیدار سر در گم مانده ام من میان دوست داشتنها میان خیال و باور ها حد میان واقعیت تا...

خسته ام خسته به سان برگی جا مانده از پاییزبر شاخه ای خشک به سان گلی پژمرده در پشت پنجره ای بسته به سان مسافری جا مانده به سان عاشقی بی عشق به سان شعر در برگی، مسافر باد خسته ام خسته. . .

آمد طوفانی از خیالت روزها سرگردان در این رویای متلاطم خدایا فانوشی نشان بده. . .

امان از افکار و خیال امان از جدالامان از دود سیگار آشوبی است اینجا میان عقل و احساس میان باور و رویا میان گذشته،حال و آینده میان شب و روز راستی من کجای این دعوام. . .

دوست داشتنت عذاب قشنگی است من گناهکار سالهات در جهنم چشمانت گیر افتاده ام. u2066. .

من از پایان کدام قصه شروع شده امبی نام،سرگشته مات و مبهوب به سر آغاز وجود گمشده ای در میان هزار و یک خیال که فقط خیال خواهند ماند قلم و کاغذی یارای خیال نیست من در خیال آغاز شده ام. . . .

خوشا به حالش فارغ ازهر دو عالم سر مست و مدهوش فریاد میزد روانی گور بابای دنیا همه رهگذریم تا خيالي هست ملالی نیست

مردی مرده نفسی ایستاده سیگاری خاموش چشمانی باز به گمان در خیال زنده ام. . .

گاهي بايد رفت گاهي بايد ماند گاهي بايد شنيد گاهي .. . . . گاهي. . . . انسان سرشار از گاهي هايست كه هرگز نيامده اند. . .

....و من پرواز کردم به چه آسانی حتی دردش فقط دور شدن بود و تنهایی...

سالهاست که همه چیز با من شوخی میکند صدای در صدای آمدنت را در میاورد باران هوای با تو بودن را و شب بدتر از همه فقط نبودنت را داد میزند. . . .

زندگی شاید همین باشد خنده ی تو . . . خیره ی من . .. . . .

شبو سکوتشفریاد می زندرفتنت را

می خواهمت ای خیال شب های من. . . بی خواب شده ای... شباهنگام به خیالم رفت و آمد می کنی.... بمان در کنار من تنها غم را بستان از این همه تنهایی من.. .. بنازم غم در این غربیت شب بیگانه نیست با من....

گاهی وقت ها یادمون میره کجای خاطراتمون زندگی می کنیم...

و ناگهان چه بی هوا طوفان خیالت بر سرم ویران شد . . . . .