و متنفرم از تمام غروب هاي مهر
هس غربت
رنگ غم
و آخرين وعده ي صدايت
غروبي مهر ماهي . . .

فصلی که مهر آغاز می شود

فصل رنگها

فصل و عاشقی

پایان امتدادمان بود

و سر آغاز فصلی سرد

و من به خواب رفته ام

خوابی زمستانی

به درازای عمر . . .

و تاريخ دوباره تكرار مي شود

در هر سالي كه ميگذرد

درهر روز و شب

درهر تولد

و اين ماييم كه جا مانده ايم

از خويشتن خويش

به تقدس هشتمين روز

بدور از هيچ هياهويي

و من دو باره متولد شدم

سالها بعد

تازه یادمون میاد

چه بهایی به خاطر دوست داشتنمون پرداختیم

بهایی به اندازه جوونی

بهایی به اندازه چند تار موی سیاه

و از همه بدتر

بهایی به اندازه تمام روز هایی که ندیدیمیش. . .

هیران مانده ام

میان دو آتش

یکی به زیر خاکستر

یکی تازه شعله ور

نمی دانم کدامش حقیقی است

نمی دانم کدام می خواهم

سر در گم مانده ام اینجا

میان دیروز و فردا

نمی دانم کدام را بخواهم من

آنکه خاطرها دارد بسیار

یا اینکه تازه شد بیدار

سر در گم مانده ام من

میان دوست داشتنها

میان خیال و باور ها

حد میان واقعیت تا رو یا

سر در گم مانده ام بسیار

یکی در یابد این حال

من مات و مبهوت مانده ام بیدار. . .

خسته ام خسته

به سان برگی جا مانده از پاییز

بر شاخه ای خشک

به سان گلی پژمرده

در پشت پنجره ای بسته

به سان مسافری جا مانده

به سان عاشقی بی عشق

به سان شعر در برگی، مسافر باد

خسته ام خسته. . .

آمد

طوفانی از خیالت

روزها سرگردان در این رویای متلاطم

خدایا فانوشی نشان بده. . .

امان از افکار و خیال

امان از جدال

امان از دود سیگار

آشوبی است اینجا

میان عقل و احساس

میان باور و رویا

میان گذشته،حال و آینده

میان شب و روز

راستی من کجای این دعوام. . .

دوست داشتنت عذاب قشنگی است

من گناهکار

سالهات در جهنم چشمانت گیر افتاده ام. u2066. .

من از پایان کدام قصه

شروع شده ام

بی نام،سرگشته

مات و مبهوب به سر آغاز وجود

گمشده ای در میان هزار و یک خیال

که فقط خیال خواهند ماند

قلم و کاغذی یارای خیال نیست

من در خیال آغاز شده ام. . . .

خوشا به حالش

فارغ ازهر دو عالم

سر مست و مدهوش

فریاد میزد روانی

گور بابای دنیا

همه رهگذریم

تا خيالي هست

ملالی نیست

مردی مرده

نفسی ایستاده

سیگاری خاموش

چشمانی باز

به گمان در خیال زنده ام. . .

گاهي بايد رفت

گاهي بايد ماند

گاهي بايد شنيد

گاهي .. . . .

گاهي. . . .

انسان سرشار از گاهي هايست كه هرگز نيامده اند. . .

....و من پرواز کردم

به چه آسانی حتی

دردش فقط دور شدن بود و تنهایی...

سالهاست که همه چیز با من شوخی میکند صدای در صدای آمدنت را در میاورد باران هوای با تو بودن را و شب بدتر از همه فقط نبودنت را داد میزند. . . .ادامه مطلب