داغونم مثل مورچه سیاهی که بعد از سالها عاشقی فهمید عاشق برگ خشک چایی است. . .

و ناگهان روزگار جوانی ازم گرفت و چه بی هوا به خیال عکس تو پیر شدم. . . .

عکس تو در قاب خندان لب من محتاج خنده کاش قاب ها سکوت غمم را می فهمیدند....